صفويه مقام بسيار مهمى داشته و بعد از صدر اعظم يا اعتماد الدوله از همهء اجزاى در خانه معتبرتر به شمار مىآمده است و در بعضى مواقع به هنگام غيبت پادشاه در حكم نايب السلطنه بوده . در اواخر عهد صفويه قلمرو سلاطين مزبور داراى چهار والى مستقل و سيزده بيگلربيگى بوده است . بيگم جان خانم قرن سيزدهم هجرى . از زنان خيّر و نيكوكار . وى دختر فتحعلى شاه قاجار ( 1212 - 1250 ق . ) و بدرجهان خانم بود كه به ازدواج محمد قاسم خان امير درآمد . پدرش علاقه وافرى به اين دختر و همسرش داشت . در سفر و حضر ، همراه و هم‌صحبت پدر بود و در سر سفره پادشاهى و مجالس حاضر مىشد . وى زنى بخشنده و باكرم بود و به عرفان تمايل داشت و از مريدان حاج آقا رضا همدانى - كه از عرفاى آن زمان به شمار مىرفت - بود و هر سال مبلغ زيادى پول براى وى ارسال مىكرد . بيگه سلطان بيگم اوايل دهم هجرى . از زنان خيّر و نيكوكار . وى همسر سلطان حسين بايقرا ( 875 - 912 ق . ) بود . مدرسه‌اى در هرات ، پايتخت تيموريان ، بنا كرد كه به نام فرزندش بديع الزمان ميرزا ، بديعيه شهرت يافت . بيگ : - بك بين النهرين سرزمينى كه در حدود سه هزار سال ق . م . تا پنج هزار سال ق . م . ضميمهء ايران شد و چندين دولت پر قدرت و بزرگ بر آن حكومت كردند . بين النهرين خاص سرزمينى كه در شمال غربى بابل واقع و از اطراف به وسيلهء قسمتهاى ميانه فرات و دجله محدود است ، در زمانهاى قديمتر به زبان سومرى به « سوبار »